برو که شاهد این گریه ها خدای من استشروع داغ تو پایان کربلای من استنشد بغل کنمت پیش دیده ی قاسمببخش شرم من از روی مجتبای من استدرست وقتِ خداحافظی زمین خوردموداع تو غمِ تصویرِ بی عصای من استبه گریه چند

تا سر کشید روز ازل جام ذبح رامیدید تا ابد غمِ فرجام ذبح راگودال غرق جمعیت و نیزه دار هاوا میکنند روی زمین دام ذبح رابا گریه میدوید ولی قبل ذوالجناحتا خیمه برد هلهله پیغام ذبح راچون زخم، بست به جای